علی جنتی : مذاکرات پساجنگ در اسلام‌آباد، تلاشی محتاطانه برای بازگشت به مسیر عقلانیت و دیپلماسی بود/ پاسخ های کوبنده نیروهای مسلح به پایگاه‌های آمریکا نقطه تعیین‌کننده در تغییر موازنه جنگ بود

علی جنتی : مذاکرات پساجنگ در اسلام‌آباد، تلاشی محتاطانه برای بازگشت به مسیر عقلانیت و دیپلماسی بود/ پاسخ های کوبنده نیروهای مسلح به پایگاه‌های آمریکا نقطه تعیین‌کننده در تغییر موازنه جنگ بود

علی جنتی با بیان اینکه نگرانی کشورهای منطقه از گسترش بحران، به عامل مهمی در فشار برای آتش‌بس بدل شد و مجموعه متغیرها، آمریکا و اسرائیل را به پذیرش شکست در اهداف و توقف درگیری غیر سازنده سوق داد، گفت: مذاکرات پساجنگ در اسلام‌آباد، تلاشی محتاطانه برای بازگشت به مسیر عقلانیت و دیپلماسی بود.

به گزارش اعتدالیون، علی جنتی وزیر اسبق فرهنگ و ارساد اسلامی و رییس هیات اجرایی حزب اعتدال و توسعه در گفت‌وگو با برنامه «گفتگوی استراتژیک» با تشریح ابعاد جنگ ۱۲روزه و تحولات پس از آن، به بررسی ریشه‌ها، اهداف طرفین، روند مذاکرات و چشم‌انداز آینده پرداخت که بخش های مهمی از گفتگوی این فعال سیاسی را در ادامه می خوانید:

* آغاز جنگ ۱۲روزه بیش از آنکه تصادفی باشد، محصول همگرایی محاسبات متفاوت واشنگتن و تل‌آویو بود.

*در دور دوم‌ریاست جمهوری ترامپ، اسرائیل موفق شد سطحی بی‌سابقه از همراهی آمریکا برای اقدام نظامی در منطقه را جلب کند. هدف اسرائیل «تغییر رژیم» و‌هدف آمریکا «تغییر رفتار» بود و از ابتدا میان اهداف آنان شکاف وجود داشت.

*در آستانه دور ششم مذاکرات،ایجاد جنگ نشان‌دهنده غلبه منطق سخت یعنی «تقابل» بر منطق نرم یعنی «دیپلماسی» بود.

*ترور فرماندهان ارشد و دانشمندان هسته‌ای، نشانه طراحی برای اخلال در رأس سیستم تصمیم‌گیری ایران بود. گسترش حملات به زیرساخت‌های نظامی و هسته‌ای، ابعاد راهبردی عملیات را بیش از پیش آشکار ساخت.

*ورود مستقیم آمریکا به میدان تقابل، معادله جنگ را از سطح منطقه‌ای به سطح بین‌المللی ارتقا داد.

*هدف اولیه عملیات، ایجاد بی‌ثباتی داخلی از مسیر ضربه به هرم قدرت سیاسی بود اما هوشیاری مردم، انسجام ساختاری و جایگزینی سریع مدیریتی، این سناریو را ناکام گذاشت.

*عدم شکل‌گیری ناآرامی های داخلی در ایران به عنوان یکی از اهداف اصلی دشمنان، برآوردهای متجاوزین را با خطای جدی مواجه کرد.

*پاسخ های کوبنده و عزتمندانه نیروهای مسلح غیور ایران به پایگاه‌های آمریکا در منطقه، نقطه عطفی تعیین‌کننده در تغییر موازنه جنگ بود.

*سطح عملیاتی و حجم پاسخ های بازدارنده نامتقارن، فراتر از پیش‌بینی‌های مبتنی بر الگوهای پیشین ارزیابی شد.

*اهرم‌های ژئوپلیتیکی ایران، به‌ویژه تنگه هرمز، به ابزار فشار مؤثر تبدیل شدند.

*همین مؤلفه‌ها، آمریکا را به سمت جلب حمایت اروپا سوق داد، اما با استقبال محدود مواجه شد.

*نگرانی کشورهای منطقه از گسترش بحران، به عامل مهمی در فشار برای آتش‌بس بدل شد و مجموعه متغیرها، آمریکا و اسرائیل را به پذیرش شکست در اهداف و توقف درگیری غیر سازنده سوق داد.

*مذاکرات پساجنگ در اسلام‌آباد، تلاشی محتاطانه برای بازگشت به مسیر عقلانیت و دیپلماسی بود.

*اختلاف بر سر غنی‌سازی، ذخایر اورانیوم و تنگه هرمز، مانع توافق نهایی است.

*تهدید «محاصره دریایی» بیش از آنکه عملیاتی باشد، ابزاری برای جنگ روانی و جنگ روایت است.

*در کوتاه مدت و بدون تغییر در منطق رفتاری متجاوزین توافق جامع دور از دسترس است، اما توافق‌های محدود همچنان محتمل خواهند بود./ اکو ایران

لینک کوتاه خبر:

https://etedalioun.ir/?p=17295

نظر خود را وارد کنید

آدرس ایمیل شما در دسترس عموم قرار نمیگیرد.

پربحث ترین ها

پیشنهادی: