به گزارش اعتدالیون و به نقل از خبرآنلاین، جدای از اظهارات اخیر جمیله علمالهدی درباره توصیه رهبر شهید انقلاب مبنی بر عدم دخالتش در عزلونصبها که بار دیگر او را وارد مباحث و واگویههای سیاسی کرده است، اقدامات او، بهخصوص در زمان ریاستجمهوری ابراهیم رئیسی، آنقدر حاشیهبرانگیز بوده که زمینهساز بحث کنشگری سیاسی او شده است.
به بیان دیگر، ماجرای نفوذ همسر رئیسی در دولت تنها یکی از پازلهای تحرکات علمالهدی در سه سال ریاستجمهوری همسرش بوده و او پیشتر با حمایت از برگزاری دو همایش و کنگره پرهزینه، از یک سو، و مصاحبه با رسانههای خارجی، از سوی دیگر، و همراهی همسرش در سفرهای خارجی از جمله سفر به ینگه دنیا، گامهای دیگری را برداشته بود که حواشی زیادی ایجاد کرد.
مانند سخنرانیاش در همایش «گفتمان دولت سیزدهم: عدالت و معنویت»، که با اشاره به کتاب «شدنِ» میشل اوباما، همسر رئیسجمهور پیشین آمریکا بیان کرد: «چند روز پیش کتابی مربوط به همسر رئیسجمهور آمریکا را به من دادند که در ایران ۳۷ بار ترجمه شده و هر بار با تیراژ بالا منتشر شده است. عنوان کتاب میشل، رویای دختر آمریکایی است. از من خواستند مشابه این کتاب را بنویسم. کتاب را خواندم، خیلی قشنگ و جذاب و تأثیرگذار بود. حتی بخشهایی از آن را به رئیسجمهور نشان دادم و ایشان گفتند کتاب نوشتن شما در این زمینه کار درستی است.» علم الهدی در گفت و گوی اخیرش هم درباره این حواشی بیان کرد که ؛«با توجه به جایگاه رهبری در رأس نظام، عنوان بانوی اول در حقیقت متعلق به همسر رهبر انقلاب است.
هزینههای بالای برگزاری «کنگره بینالمللی زنان تأثیرگذار» یا «کنگره ملی بانوان تأثیرگذار» هم از دیگر انتقادات سیاسیون و رسانهها به کارهای او بود. مواضع علمالهدی درباره حجاب و آزادی بیان با یک رسانه خارجی هم در سال ۱۴۰۱، یعنی در سالی که کشور درگیر اعتراضات پسامهسا بود، جنجالبرانگیز شد.
همچنین همسر رئیس دولت سیزدهم در آذرماه سال گذشته نیز دست به قلم شده و با محوریت جنگ غزه، همسر مکرون را خطاب قرار داد و با بهکار بردن تعابیر و توصیفاتی برای بریژیت مکرون نوشته بود: «سرکار خانم مکرون، لطفاً شما بهعنوان یک بانوی فداکار و مهربان و به نمایندگی از زنان و مادران و دختران سرزمین خود، از همسرتان بخواهید از مباشرت در قتل کودکان و زنان بیپناه فلسطینی خودداری کنند و برای برقراری صلح به اقدامات فوری و مؤثری دست بزنند. امید دارم که در برابر تلاشهای انساندوستانهتان، از پاداش الهی برخوردار باشید.»
این نامه نیز زمینه انتقادات رسانهها از علمالهدی را فراهم کرد. فارغ از ادبیات بهکار گرفتهشده، نکته حائز اهمیت این بود که نامه جمیله علمالهدی در حالی خطاب به بریژیت مکرون، بانوی اول فرانسه، نگاشته شده بود که چندی قبل از نوشته شدن نامه مذکور، امانوئل مکرون را در سفر به سرزمینهای اشغالی و حمایت از این رژیم در جنگ مقابل حماس همراهی کرده بود و منتقدان بر این باور بودند که این نامه بدون هماهنگی با دستگاه دیپلماسی نوشته شده است.
او در اسفندماه سال گذشته نیز درباره فرایند انتخاب رهبری جدید نظام جمهوری اسلامی ایران پیامی صادر کرد که در آن از اعضای مجلس خبرگان درخواست کرده بود: «با تشخیص و انتخاب سریع رهبر جدید، راه نفاق و تفرقه را سد نموده و با ممانعت از هرگونه توطئه، حضور خالصانه و خدمت بیریا به “اسلام عزیز” را بار دیگر به نمایش بگذارند.»
اقدامات جمیله علمالهدی، از زمان سکانداری همسرش در پاستور و پس از درگذشت شهادتگونه او در حادثه سقوط بالگرد، نشان از تلاش برای کنشگری مستقل و خارج شدن از زیر سایه همسر و پدرش داشته است. البته حامیان دولت سیزدهم نیز تلاش مضاعفی برای ارائه تصویری مجزا از او به کار بستهاند، اما بررسی عملکرد و تحرکات او تا به امروز ذیل «زنِ سیاستمدار» تعریف شده، نه «سیاستمدارِ زن». از همین رو، برخی معتقدند که علمالهدی میتواند پرچم هدایت و رهبری حامیان دولت سیزدهم را به دست بگیرد و حتی گامی فراتر برای حضور در رقابتهای ریاستجمهوری بردارد.
